شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: این بیت شعر به تمجید از فردی اشاره دارد که با نوشیدن روز مِی (شراب) به دوزخ می‌رود. شاعر به خاطر این عمل او، تحسین زیادی می‌کند و می‌گوید که رفتن او باعث زنده شدن جهانی شده است. همچنین، با وجود اینکه ممکن است مرگ او باعث نگرانی باشد، اما شاعر به او رحمت و برکت می‌فرستد.
روز می خوردن به دوزخ رفتی ای اخطی ز بزمصد هزاران آفرین بر روز می خوردنت باد
هوش مصنوعی: تو به خاطر لذت بیداد و میخوریت به دوزخ رفتهای، ای کسی که در میخانههای خوشگذرانی خود را غرق کردهای. هزاران نفر تو را ستایش میکنند و بر روزهای خوشیات آرزو میکنند.
تا تو رفتی عالمی از رفتن تو زنده شدگرچه اهل نعمتی رحمت براین مردنت باد
هوش مصنوعی: زمانی که تو رفتی، دنیایی به خاطر رفتن تو، به حیات خود ادامه داد. حتی اگر برخی از نعمتها و برکتها برای مرگ تو وجود داشته باشد، امیدوارم بر این وداع رحمت نازل شود.