شمارهٔ ۱۱
هوش مصنوعی: شاعر در این متن از احساسات عمیق و پیچیده‌اش صحبت می‌کند. او می‌گوید که از ارسال پیام برای محبوبش شرمنده است و درخواست می‌کند که کسی بر سر راه قاصد او این پیام را بیندازد. همچنین، به عشقش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که او را پاسبدارد. شاعر از صبر و تحمل خود می‌گوید و به درد و رنج‌هایش اشاره دارد. عشقش را با ناز و محبت توصیف می‌کند و ابراز می‌دارد که آرزوهای زیادی دارد. او همچنین دربارهٔ حسرت و حسودی که به محبوبش دارد سخن می‌گوید و به نور امیدی در زندگی‌اش اشاره می‌کند. این متن نشان‌دهندهٔ احساس عمیق عاشقانه و رنج‌های ناشی از عشق است.
شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرابر سر راهش بیندازید مکتوب مرا
هوش مصنوعی: شرم میکنم از اینکه نامهام را بر سر راه قاصد بچه محبوبم بیندازید.
دست پرورد توام ای عشق، پاس من بدارهرکه بیند از تو می‌داند بد و خوب مرا
هوش مصنوعی: ای عشق، تو مرا به خوبی پرورش دادهای، پس از من محافظت کن. هر کسی که تو را میبیند، از وضعیت خوب و بد من آگاه است.
فرصتت بادا که می‌باید ستمکاری چنیناین قرار و طاقت و این صبر ایوب مرا
هوش مصنوعی: فرصت خوبی است که بتوانی به راحتی و بدون تحمل ظلم و ستم اینچنین، صبوری و استقامت مثل ایوب داشته باشی.
ناز پرورد وصالم گوش بر حرفم مکنآرزو بسیار باشد طبع محبوب مرا
هوش مصنوعی: مراقب باش که به صحبتهای من توجه نکنی، زیرا دلم آرزوهای بسیاری دارد که به محبوب من مربوط میشود.
بی‌سوالی خون خود در حشر می‌بخشم به اوزان که دانم از طلب عارست مطلوب مرا
هوش مصنوعی: بدون اینکه از کسی سوالی بپرسم، در روز قیامت خون خودم را به او می‌بخشم؛ زیرا میدانم که در پی خواستهام ننگی نیست.
شوخ‌طبعی، ز اختلاط غیر منعت چون کنمبیش ازین نتوان شنیدن حرف دلکوب مرا
هوش مصنوعی: من نمیتوانم بیش از این با شوخیها و شیرینیها کنار بیایم، چرا که نمیتوانم دیگر حرفهای دلتنگیام را بشنوم.
امشب از یوسف‌رخی چشم «نظیری» روشن استباز نوری هست در کاشانه یعقوب مرا
هوش مصنوعی: امشب به خاطر چهرهی زیبا و دلانگیز یوسف، چشمان من روشن و شاداب است. انگار دوباره نوری در خانهی یعقوب وجود دارد که به من امید و زندگی میبخشد.