شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر حاکی از احساسات عمیق عاشقانه و درد ناشی از جدایی است. شاعر از عشق و هجران می‌گوید و به تجربه‌های تلخ و شیرین خود در این بزم عشق اشاره می‌کند. او احساسات خود را به شکل کنایه‌آمیز بیان می‌کند و از کمند عشق و تأثیرات آن می‌گوید. شاعر به حسرت و اضطراب ناشی از عشق اشاره می‌کند و در عین حال به زحماتی که در این مسیر متحمل شده، اعتراف می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که عشق ممکن است فردی را به اوج احساسات ببرد اما همزمان می‌تواند آسیب‌زا باشد.
دیدمش در دل نهفتم آه بی‌تأثیر رادر کمان از بس که دزدیدم شکستم تیر را
هوش مصنوعی: من او را در دل پنهان کردم، در حالی که آه بیاثر را در کمان نگه داشتهام. از بس که دلم را دزدیده، تیر را شکستم.
پای رفتن نیست زین بزمم که در بیرون دربخت دارد در کمین هجر گریبان گیر را
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من از این جمع و میخانه نمیتوانم بروم، زیرا در دنیای خارج، تقدیر و سرنوشت منتظر است تا مرا به جدایی و دوری از معشوق گرفتار کند.
خوشدل از غیرم که در بزم وصال او نیافتذوق درد اضطراب و لذت تغییر را
هوش مصنوعی: شخص شاد و سرحال از دیگران است، زیرا در مراسم و جمعهای عشق او نتوانسته طعم اندوه و دلمشغولی را بچشد و از دگرگونی لذت ببرد.
از کمند دادی گر آزارم خجل از من مباشکرده ام خاطرنشان خویش صد تقصیر را
هوش مصنوعی: اگر تو به من آسیب رساندهای، شرمندهام نکن؛ زیرا من خودم را بابت صد گناهی که کردهام، معذور میدانم.
گشته دل پامال حسرت عشوه در کارش مکنقلب زراندود ما ضایع کند اکسیر را
هوش مصنوعی: دل من تحت تأثیر حسرت و آرزوها قرار گرفته است. نه به دل ما که با زینت و زیباییاش دل ما را ناامید می‌کند، لطمهای بزنید که این علاقه و زیبایی می‌تواند ارزشمند باشد.
از نگاهی شد «نظیری » صید و من در انفعالزان که آن وحشی نمی ارزد بهای تیر را
هوش مصنوعی: از یک نگاه، «نظیری» به دام افتاد و من در حالت انفعال قرار گرفتم، زیرا آن موجود وحشی ارزش تیر را ندارد.