شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و راز و نیاز شاعر با معشوق می‌پردازد. شاعر از عشق و شور شهیدان می‌گوید و تأکید می‌کند که نام محبوب را نباید بر لوح دل نقش کرد، زیرا اگر عشق خالص نباشد، نمی‌تواند درست درک شود. او از رهایی از محدودیت‌های وجودش سخن می‌گوید و از شرایطی می‌گوید که در آن نیروی عشق قوی‌تر از هر مانعی است. همچنین، با وجود دشمنی و مشکلات، او تلاش دارد که به عشق پاسخ مثبت دهد و از خود بی‌خود شود. در نهایت، شاعر به سرانجام عاشقانه و گام‌هایی به سوی معشوق اشاره دارد، در حالی که تأسیس ارتباط و نزدیکی در احساسات را بیان می‌کند.
جز نام صنم نقش مکن لوح جبین راتا چپ نکنی راست نخوانند نگین را
هوش مصنوعی: فقط نام معشوق را بر لوح پیشانیات بنویس، تا مبادا در مسیر زندگی، راست و درست را نخوانی و دچار انحراف نشوی.
از شوق شهیدان حریم سر کویشچون دانه در آغوش نگنجند زمین را
هوش مصنوعی: از عشق و محبت شهیدان در نزدیکی حریم او، زمین نمی‌تواند آنها را در آغوش خود جای دهد، مانند دانهای که در آغوش نگیرد.
پیداست رهایی من از ضعف وجودمره زود به سر می رسد آواز حزین را
هوش مصنوعی: به وضوح مشخص است که من از ناتوانیهایم رهایی پیدا میکنم و به زودی به انتهای این مسیر میرسم و صدای غمگینی به گوش میرسد.
من دام به نخجیرگه انداخته بودمشیر آمد و بگرفت ز من دام و کمین را
هوش مصنوعی: من تلهای برای شکار گذاشته بودم، اما شیر وارد شد و هم تله را از من گرفت و هم کمین را.
آبی به رخ از آبله گفتم برسانموادی به رهم ریخت تف آبله چین را
هوش مصنوعی: آبی به چهرهام از زخمهایی که دارم بر اثر آبلع گرفتم، گفتم که سفر را به من برساند، و در این حال، نشانههای زخمهای آبلت را به هم ریختم.
با تیغ به تسلیمم و با خصم به شفقتبا مهر بدل ساختم از عشق تو کین را
هوش مصنوعی: من با تیغ به تسلیم شدهام و نسبت به دشمن با مهربانی رفتار میکنم؛ از عشق تو، کینه را به محبت تبدیل کردهام.
بیرون نهم از خویش اگر پای «نظیری »یک پایه فروتر بنهم عرض برین را
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از خودم فاصله بگیرم و از «نظیری» قدمی پایینتر بیفتم، باید این موضوع را به دیگران بگویم.