شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف ویژگی‌های محبوب و عشق می‌پردازد و نشان می‌دهد که همه چیز در اطراف او تحت تاثیر عشق و زیبایی محبوب قرار دارد. او به دلدادگی و درد ناشی از دوری محبوب اشاره می‌کند و از شکست وفا و عهدها سخن می‌گوید. شاعر همچنین به این نکته می‌پردازد که عقل و اندیشه در برابر عشق و زیبایی تسلیم شده‌اند و در نهایت به تقدیر عشق و محبت می‌پردازد که حتی روح‌الامین هم به نیکی و خوشی پیام آورده است. به طور کلی، شعر احساسات عمیق عاشقانه و تجربیات انسانی را در برابر زیبایی و عشق به تصویر می‌کشد.
گل بیداد دسته بسته اوستمهر در دل خسک شکسته اوست
هوش مصنوعی: گل زیبای بسته در دسته او، نشانه عشق و محبت اوست که در دل غمگین و شکستهای نهفته شده.
همه جا ناخن تصرف بندهر کجا سینه‌ای است خسته اوست
هوش مصنوعی: در هر جایی که نشانهای از تسلط و کنترل مشاهده میشود، نشان از وجود دلهای خسته و ناامید است.
این که گم گشته عهد و شرط وفاریو و رنگ زیاد جسته اوست
هوش مصنوعی: عهد و پیمانی که نادیده گرفته شده، نشان از تغییر و تزویر دارد و کسی که به وفا و صداقت پایبند نیست، با ظاهر فریبنده و رفتارهای متنوعی که از خود بروز می‌دهد، خود را نمایش می‌دهد.
برد اندیشه بتان ز دلمکعبه دل صنم شکسته اوست
هوش مصنوعی: افکار بیاساس و خیالپردازانه را از دل خود دور کنم، زیرا که کعبهی دل من، این معشوق شکسته است.
خس بستان و خار دیوارشقید مرغ رسن گسسته اوست
هوش مصنوعی: خس و خاشاک باغ نشاندهنده محدودیتها و مشکلاتی است که پرندهای که به آنجا رفته، نمیتواند فرار کند و بند و زنجیر آن را جدا کرده است.
سرو بالا و عبهر نظرشدست پرورد و خانه رسته اوست
هوش مصنوعی: سرو بلند و زیبا، نمایانگر مهارت و توجه اوست و خانهاش به زیبایی آن زینت داده شده است.
تا برآید به رنگ رخسارشباده در خون دل شسته اوست
هوش مصنوعی: تا وقتی که رنگ رخسار او به خاطر باده بنشیند، دلش پر از غم و درد است.
عشق هر دم به تازه سودایشعقل کهنه فروش رسته اوست
هوش مصنوعی: عشق در هر زمانی تازه و جدید است، در حالی که عقل قدیمی و فرسوده شده است.
به سبوی مغان بلا نرسدکه به دست کریم دسته اوست
هوش مصنوعی: دراصل، این جمله به این معناست که هرگز آسیب به سبوی مغان نمیرسد، زیرا در دستان فردی کریم و بخشنده قرار دارد که از آن مراقبت می‌کند.
نزل روح الامین «نظیری » رانامه پیک پی خجسته اوست
هوش مصنوعی: روح الامین، یعنی جبرئیل، نامهای خوشیمن از طرف پیکش به «نظیری» فرستاده است.