تناجی
نظیری نیشابوری

شمارهٔ ۱۵۰

بیگانه چون رود به در آشنا رودآن کس که آشنای تو باشد کجا رود
از خاک بوس کوی تو تا پا کشیده امدر راه من جدا روم و دل جدا رود
احرام عهد روز ازل، کعبه کوی دوستجز راه عشق هرکه رود بر خطا رود
صهبای راز بیش ز اندازه می دهندگر دم زند حریف سرش بر هوا رود
عشاق ناز حسن نه ارزان خریده اندبسیار سر، که در سر این ماجرا رود
شادی که غبن می کشی و دم نمی زنیدر شهر این معامله با هر گدا رود
عشق آمد و تمام به گوشم فرو دمیدرازی که در میان مس و کیمیا رود
زان بحر موج خیز چه کم گردد ار شبیبر کشتزار سوخته آب بقا رود
این حاجیان ز دور صدایی شنیده اندکس در درون پرده چه داند چه ها رود؟
عریان تنی عارف معنی جمال اوستفر هما بماند و، پر هما رود
ما پیرهن ز سادگی از بر فگنده ایموز کینه دیر در بر دشمن قبا رود
غمگین مباش زود «نظیری » فرح دهندچون بنده مطیع همه بر رضا رود