شمارهٔ ۱۵۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر درباره رفتن به مکانی صحبت می‌کند که غم و اندوه از دل‌ها دور می‌شود. او به احساسات خود درباره جدایی و مرگ اشاره می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که به مرگ نرسیده، امیدی برای رسیدن به بهشت دارد. همچنین از درد و رنج دیگران سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تلاش می‌کند به آنها کمک کند و در عین حال از درد ناشی از جدایی خود رنج می‌برد. در نهایت، شاعر با توصیف حالتی هولناک، نشان می‌دهد که جدایی و وداع از محبوبش او را به شدت تحت فشار قرار داده و غم و اندوه او را رنج می‌دهد.
می‌روم جایی که غم آنجا ز دل‌ها می‌رودناله از هرجا که می‌خیزد به آنجا می‌رود
هوش مصنوعی: من به جایی می‌روم که غم و اندوه از دل‌ها پاک می‌شود و هر نالهای که بلند می‌شود، به آنجا میرسد.
بعد جان دادن به دنبال اجل بینم چنانکگوییا صد یوسف از پیش زلیخا می‌رود
هوش مصنوعی: پس از پایان زندگی و در هنگام نزدیک شدن به مرگ، احساس میکنم که گویی صدها یوسف از پیش زلیخا در حال گذر هستند.
تحفه رضوان اگر بر کف ندارم دور نیستتا به مرگ از طفلیم ایمان به یغما می‌رود
هوش مصنوعی: اگرچه من از نعمتهای بهشت چیزی ندارم، اما دور از انتظار نیست که پیش از مرگ، ایمانی که در کودکی به دست آوردهام، به تدریج از دست برود.
شاید ار دردی به محتاجان فروشد میْ‌فروشهرکه را یک درهمست آنجا به سودا می‌رود
هوش مصنوعی: شاید اگر کسی بتواند دردی را به نیازمندان بفروشد، هر کس که یک درهم دارد به آنجا می‌رود تا خرید و فروشی انجام دهد.
من نخواهم رفت اما بهر تسکین دلشهرکجا بینید گوییدش که فردا می‌رود
هوش مصنوعی: من قصد رفتن ندارم، اما برای اینکه او راحت شود، هر جا که او مرا ببیند، میگویم فردا می‌روم.
بر من اندوهی هجوم آورده از هجران اوکز درش تا می‌روم دل در ته پا می‌رود
هوش مصنوعی: اندوهی شدید از دوری او بر من چیره شده است، به طوری که هر بار که میخواهم از در او خارج شوم، دلم به شدت غمگین و افسرده می‌شود.
می‌روم نوعی ز کوی او که پنداری به خشمصدکس از پیش و پسم بهر تقاضا می‌رود
هوش مصنوعی: من به طریقی از کوی او می‌روم که انگار به خاطر خشم و تنش، بارها و بارها از جلو و عقب به سمت او می‌روم تا چیزی درخواست کنم.
گر ز لوح چهره لیلی همی آرد سبقخاطر شوریده مجنون به صحرا می‌رود
هوش مصنوعی: اگر تصویر لیلی از دل مجنون بیرون بیاید، او را به بیابان میکشاند.
شهر و صحرا ار «نظیری » سوخت از آه وداعمی‌رود نوعی که پنداری ز دنیا می‌رود
هوش مصنوعی: اگر شهر و بیابان به خاطر آه وداع «نظیری» بسوزد، نوعی احساس میکنی که انگار دنیای انسان در حال پایان است.