شمارهٔ ۱۹۰ - نظیری نیشابوری

این جا نه به هر سنگ سیه نور فروشنداین مایهٔ بینش نه به هر کور فروشند

فریاد که هرکس به اسیری فتد او راشرط است که از خویش و وطن دور فروشند

غیرت نگذارد که به چشم و دل منکریک ذره ز خاکستر منصور فروشند

زیبنده بود دعوی مستوری خوبانهرچند که جولان به سر طور فروشند

سردست چنان خانقه و دیر که آتشدر وادی دوری شب دیجور فروشند

آن دُردکشانی که شناسای عیارندفردوس به یک خوشهٔ انگور فروشند

اخراج مغل خواهم و تاراج قزلباشکز هند برند و به نشابور فروشند

در عشق تو با قدر و بهایم که عزیز استویرانه که در کشور معمور فروشند

قربان‌شدگان تو به قصاب سر کوییک سینه به صد ضربت ساطور فروشند

با ریش دل و سینهٔ ناسور «نظیری»خوش باش که کم بندهٔ رنجور فروشند