شمارهٔ ۲۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات عمیق عشق و وفاداری می‌پردازد. او می‌گوید که فردی که لذت وفا را نمی‌داند و دلش به مهر آشنا نشده، نمی‌تواند به درستی از عشق و تعهد برخوردار باشد. هر گونه ناملایمتی و سختی که بر او پیش بیاید، تنها ابزاری برای نشان دادن محبت است و عشق واقعی از بین نمی‌رود. او به درجه‌ای از بی‌نیازی و غنای روحی رسیده که دیگر به چیزهای مادی اهمیتی نمی‌دهد. همچنین اشاره می‌کند که عشق او به معشوق هیچگاه تضعیف نخواهد شد و همچنان به او عشق می‌ورزد. در نهایت، شاعر می‌گوید که غم و اندوه جهان پایانی ندارد و همواره ادامه دارد.
تو درنیافته‌ای لذت وفا هرگزدلت به مهر نگردیده آشنا هرگز
هوش مصنوعی: تو هرگز لذت وفا را درک نکردهای و دل تو هرگز با محبت آشنا نشده است.
همه فرایض جور و جفا به جای آرینمی شود ز تو بدعهدی قضا هرگز
هوش مصنوعی: در این شعر بیان شده که هرگونه نادانی و ستمی که در حق تو میشود، دلیل بر این نمیشود که تو به عهد و پیمان خود وفادار نباشی. در واقع، مشکلات و ستمها نتوانستهاند تو را از پایبندی به اصول و وعدههایت دور کنند.
به هر بلا که کنی مبتلا ملاطفتستکه چاشنی ندهد عشق بی بلا هرگز
هوش مصنوعی: هر مشکلی که برایت پیش بیاید، نشانهای از محبت است و عشق واقعی همراه با سختیها و مشکلات خودش را نشان میدهد. بدون چالش و درد، عشق کامل و واقعی یکسان نمیشود.
خلل پذیر نگردد به هیچ عصیان عشقکه این چراغ نمی میرد از هوا هرگز
هوش مصنوعی: عشق به هیچ چیز آسیب نمیبیند و نمی‌تواند تحت تأثیر نافرمانی قرار بگیرد، زیرا این چراغ عشق هرگز از هوا خاموش نمیشود.
به بی نیازی همت چنان غنی شده امکه التفات ندارم به کیمیا هرگز
هوش مصنوعی: به لطف توانایی و ارادهام، به اندازهای از نظر مالی مستقل شدهام که دیگر هیچ توجهي به ثروتهای گرانبها و جواهرات ندارم.
گران فروخته ما جان و دل به جلوه توتو چون کریم نگردیده بر قفا هرگز
هوش مصنوعی: ما جان و دل خود را با قیمت زیاد به زیبایی تو تقدیم کردهایم، تو ای کریم، هرگز به ما پشت نکن.
«نظیری » از پی حرص مراد کمتر رونمی‌رسد غم عالم به انتها هرگز
هوش مصنوعی: به دنبال جستجوی خواستههای بیپایان، هرگز به هدف نخواهی رسید و غم و اندوه دنیا هرگز به پایان نخواهد رسید.