شمارهٔ ۳۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف بی‌حالی و خشکی طبیعت می‌پردازد و نشان می‌دهد که در فصلی هیچ بارانی نباریده و آب و زندگی کم‌رنگ شده است. او به تضاد میان تشنگی زمین و اشک‌های ابرها اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی در شکار و تلاش برای زندگی نیز توفیقی حاصل نشده است. همچنین به ناامیدی و غفلت انسان‌ها اشاره می‌کند که حتی در روزگار سخت، نمی‌توانند به درستی عمل کنند و نگاه عمیق‌تری به هنر و عقل دارند. در پایان، شاعر به محبت و دل‌باختگی اشاره می‌کند که در دل عاشقانه‌اش پنهان شده است.
فصلی چنین گذشت و سحابی ندید کسبر کشتِ تشنه‌ای نم آبی ندید کس
هوش مصنوعی: فصل طولانی سپری شد و هیچکس نتوانست بخارCloudی را ببیند، و هیچکس بر روی زمین تشنه نتوانست حتی یک قطره آب ببیند.
باران گریه‌ای نفشاند ابر دیده‌ایبرق میی و رعد ربابی ندید کس
هوش مصنوعی: باران، اشکهایی است که ابر چشمها میریزد، و در این میان، برق و رعدی مانند نغمهی یک ساز، هیچکس را شگفتزده نکرده است.
چندان که وحش و طیر فکندیم در کمندصیدی کز آن کنیم کبابی ندید کس
هوش مصنوعی: به اندازهای که ما جانوران و پرندگان را در دام میاندازیم، هیچکس نتوانسته است صیدی را که به کباب تبدیل کنیم، مشاهده کند.
روی زمین کم آب‌تر از روی مفلس استجز چشم تر، پر آب حبابی ندید کس
هوش مصنوعی: بر روی زمین، جایی که وضعیت کم آبی وجود دارد، تنها چشمانی پر از اشک میتوان دید و کسی حبابی پر آب را نمیبیند.
آب رخی کز اختر برگشته مانده بودرفت آن چنان که موج سرابی ندید کس
هوش مصنوعی: آب رویی که از ستارهای بازمانده بود، به سوی خود رفت و بهگونهای ناپدید شد که هیچکس موج سراب آن را ندید.
آفت چنان رسید که آهی نزد دلیغفلت چنان گرفت که خوابی ندید کس
هوش مصنوعی: یک بلا به قدری به سر مردم آمد که دلهای غافل به شدت نگران شدند و هیچکس قادر به خوابیدن نشد.
بس عاقلانه فرق به زانو فروختیمفالی به قرعه‌ای و کتابی ندید کس
هوش مصنوعی: ما به شکل عاقلانه ای به زانو افتادیم و سرنوشت خود را به بخت و شانس واگذار کردیم، ولی هیچ کس نتوانسته است کتابی در مورد این سرنوشت بخواند یا درک کند.
اَحرار را به قدر هنر زخم می‌زنندچون تیر چرخ راست حسابی ندید کس
هوش مصنوعی: آزادگان را به اندازه مهارت و تواناییشان آسیب میزنند، زیرا مانند تیر چرخی که درست حساب نشده، هیچکس به درستی محاسبه نمیکند.
گویا به جیب خویش «نظیری » تو عاشقیدست تو را به طرف نقابی ندید کس
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که کسی در عشق خود به حدی غرق شده که هیچکس دست معشوقش را در یک موقعیت خاص نمیبیند. این شخص به تصویر و نقابی که برای خود ساخته است، اشاره دارد و به حس تنهایی و عدم شناختی که نسبت به عشقش دارد، پرداخته است.