شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات و حالت‌های درونی خود سخن می‌گوید. او در گذر زمان، از نابودی و نقصان سخن می‌گوید و به جستجوی معنای زندگی اشاره دارد. دلش به آوارگی و سردرگمی دچار است و از ابراز محبت خود در بین مردم می‌گوید، که همچون محتاجی گنجی را یافته است. او از یک معشوق سرد و تندخو یاد می‌کند که هرگز به کسی که به او بدی کرده، نمی‌خواهد روی خوش نشان بدهد. شاعر به نازکی مزاج و زود رنجی معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی قهر و رنجش از دیگری نیز قلبش را بیشتر می‌آزارد. او در پایان به یک واقعه نادرست در مجلس اشاره می‌کند که باعث رسوایی او می‌شود، و به وضوح از غم و اندوه خود سخن می‌گوید.
حیاتی در گذر دارم چه پرسی بود و نابودشمتاع روی در نقصان چه سامان آید از سودش
هوش مصنوعی: من در زندگیای گذرا هستم که اهمیت آن زیاد است و نابودیاش به راحتی ممکن است. با توجه به ظاهر و وضعیتش، چه نتیجهای میتوان از سود آن گرفت؟
سرم شوریدگی دارد ندانم چیست سودایشدلم آوارگی جوید ندانم چیست مقصودش
هوش مصنوعی: سرم پر از افکار و احساسات عجیبی است که نمیدانم چیست. دل من به دنبال چیزی است و در حال و هوای داخلی خود سرگردان است و نمیدانم هدفش چیست.
ز اظهار محبت در زبان خلق افتادمچو محتاجی که گنجی یابد و ظاهر کند زودش
هوش مصنوعی: به دلیل ابراز محبت و احساساتم، مانند فردی هستم که به یک گنج دست پیدا کرده و اکنون در تلاش است تا آن را به نمایش بگذارد.
نگاری تندخو دارم قمر هیکل فلک شیوهبه هرکس بد کند خاطر نباشد روی بهبودش
هوش مصنوعی: من فردی را میشناسم که طبع تند و خویی تند دارد. او مانند قمر در آسمان است، اما وقتی به کسی بدی کند، دیگر تغییر نمیکند و روی خوشی نشان نمیدهد.
مزاج نازکی دارد که بهر هیچ می رنجدچو رنجید از کسی نتوان به صد جان کرد خوشنودش
هوش مصنوعی: او مزاج حساسی دارد که به خاطر کوچکیترین چیزی ناراحت می‌شود. وقتی از کسی دلخور می‌شود، هیچ تلاشی نمیتواند او را خوشحال کند.
عیار صدق من گردد به می خوردن بر او ظاهربیار آتش که می سازم مشامی تازه از عودش
هوش مصنوعی: صداقت واقعی من وقتی نمایان می‌شود که در مینوشم. آتش را بهپا کن، چون من بویی خوش از عودش برای روح خود ایجاد میکنم.
در اول با همه بیگانگی خواند و قبولم کردنخواهم بعد چندین آشنایی گشت مردودش
هوش مصنوعی: در آغاز که هنوز هیچ آشنایی نداشتیم، مرا پذیرفت و تعامل خوبی داشت، اما حالا که پس از گذشت زمان و آشنایی، نمیخواهم به او بیاعتنایی کنم و او را نادیده بگیرم.
دل آزرده ام از خنده اش آزرده تر گرددجراحت بیش می سوزد چو می سازی نمک سودش
هوش مصنوعی: دل من به خاطر خندهاش ناراحت است، و این ناراحتی بیشتر می‌شود. جراحتی که دارم، بیشتر میسوزاند؛ چون وقتی او به من نمک میزند، درد مرا بیشتر می‌کند.
«نظیری » را به مجلس بردم امروز و غلط کردممرا رسوای عالم کرد چشم گریه‌آلودش
هوش مصنوعی: امروز «نظیری» را به مجلس دعوت کردم و اشتباه کردم؛ زیرا چشمهای پر از اشک او مرا در برابر همه رسوا کرد.