شمارهٔ ۳۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و غم و اندوه شاعر است. او از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید و نشان می‌دهد که چطور این عشق زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار داده است. شاعر در تلاش است تا به خلوت و آرامش برسد، اما همواره درگیر اندوه و یاد معشوق خود است. او به سال‌های زیادی که به یاد معشوق و فقدان او گذرانده اشاره می‌کند و از قید و بندهایی که در زندگی دارد، گلایه می‌کند. تأملاتی در مورد سرنوشت و عدالت نیز در شعر وجود دارد، که نشان‌دهنده ناتوانی او در فرار از این احساسات است. شاعر تأکید می‌کند که عشق واقعی مانند یک گنجینه نادر است و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند جایگزین آن شود.
بستم در تصرف گفت و شنید خویشدادم به قبض و بسط تو قفل کلید خویش
هوش مصنوعی: من کنترل گفت و شنید را در دست گرفتم و اختیار آن را به تو سپردم تا تو قفل و کلید آن را داشته باشی.
رفتم به آه و ناله کنم ساز خلوتیبردم ز مجلس تو نشید و نبید خویش
هوش مصنوعی: من به خاطر غم و اندوهی که دارم، به گوشهای خلوت پناه بردم و از جمع شما دور شدم. در آنجا سعی کردم با ساز و ناله، درد و دل کنم و از شراب و نوشیدنیهای خودم دور شوم.
شب از خیال وصل تو خوابم نمی بردچون کودکان ز خوشدلی روز عید خویش
هوش مصنوعی: در شب، فکر وصال تو خواب را از من گرفته است، مانند کودکانی که به خاطر خوشدلی روز عید خود نمیتوانند بخوابند.
با صد ستاره سوخته دارد قرینه امدر منتم ز اختر بخت سعید خویش
هوش مصنوعی: من به قدری شاد و خوشبختم که در دل خود، همواره یاد و نشانهای از ستارههای درخشان دارم. این ستارهها نماد خوشبختی و سرنوشت خوب من هستند.
ترسم که یا روز جزا سر به سر کندبا ذوق تیغ خویش ثواب شهید خویش
هوش مصنوعی: میترسم که در روز قیامت، خداوند با تیغ عدالتش، پاداش شهیدان را به طور کامل از آنها بگیرد.
چل سال شد که مرثیه خوانم به فوت عمرتا کی به صوت خویش سرایم نشید خویش
هوش مصنوعی: چهل سال است که به خاطر گذر عمر و مرگ زندگیام شعر مینویسم. نمیدانم تا کی باید با صدای خودم، غم و اندوهام را بیان کنم.
شد عمر و قید بندگی از گردنم نرفتسرمایه باختم به فروش و خرید خویش
هوش مصنوعی: عمر من گذشته و نتوانستهام از بندگی رهایی یابم. من سرمایهام را در خرید و فروش خودم از دست دادهام.
تلخ مسیح از چه چشم من که دیده امدر نیستی خویش علاج مفید خویش
هوش مصنوعی: چرا اینچنین تلخ و نگرانم، چونکه به راستی در وجود خودم دارویی مؤثر برای درمان دردهایم نیافتهام.
از جان غلام پیر مغانم که خلق اوکردست منکران جهان را مرید خویش
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و ارادت به پیر مغان، جانم را فدای او میکنم، چرا که این شخص به گونهای است که باعث شده بسیاری از مردم به او دل ببندند و از حقیقت دور شوند.
هرگز نظر دو جلوه به یک رنگ ازو ندیدهستم همیشه در غلط از سهو دید خویش
هوش مصنوعی: هرگز ندیدم که دو جلوه از او به یک شکل باشد. همیشه در تشخیص خودم دچار اشتباه هستم.
سودای چون تویی به «نظیری » کجا رسدصد شهر مشتری و تو در من یزید خویش
هوش مصنوعی: عشق و شور و شوقی مانند تو در هیچکس یافت نمیشود، حتی اگر صد شهر از نعمتهای باارزش در اختیار داشته باشد، اما تو همچنان در من از خودت هم بزرگتر به نظر میرسی.