شمارهٔ ۳۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و تأملات عمیق انسانی می‌پردازد. شاعر از بی‌توجهی و عدم درک انسان‌ها نسبت به رنج‌ها و دردهای دیگران سخن می‌گوید. او به روحانیان و معانی عمیق زندگی اشاره می‌کند و آنان را به هم‌نشینی با مستان و درک زیبایی‌های زندگی دعوت می‌کند. همچنین به دلایل بی‌معنایی و بی‌اهمیتی زندگی اشاره دارد و یادآور می‌شود که افرادی که به حقیقت نرسیده‌اند، از لذت‌ها و زیبایی‌های زندگی بی‌بهره‌اند. در نهایت، شاعر به ناامیدی و نامیدی انسان‌ها از تحقق آرزوها و وعده‌ها اشاره کرده و نتیجه می‌گیرد که زندگی بدون درک عمیق و تجربه واقعی، بی‌معناست.
اگر تو نشنوی از ناله‌های زار چه حظوگر تو ننگری از چشم اشکبار چه حظ
هوش مصنوعی: اگر تو صدای ناله‌های دلbroken مرا نشِنوی، چه فایدهای دارد؟ و اگر تو به چشمان پر از اشک من نگاه نکنی، چه سودی خواهد داشت؟
درآ به مشرب روحانیان و واصل شومعاشران تو مستان تو هوشیار چه حظ
هوش مصنوعی: به دنیای روحانیان وارد شو و با دوستانت که مستاند همراه شو، زیرا تو که هوشیار هستی از این لحظات بهرهمند خواهی شد.
به چشم ما در و دیوار بوستان مستندتو را که باده نمی‌نوشی، از بهار چه حظ
هوش مصنوعی: در نگاه ما، زیبایی‌های باغ به خاطر تو حقیقت دارند، پس اگر تو از مینوشی خبری نیست، از بهار چه لذتی خواهی برد؟
نمک به سینه مجروح چاشنی بخشداگر غمی ندهندت ز غمگسار چه حظ
هوش مصنوعی: اگر نمک برای زخم جراحتی به کار رود، میتواند به آن طعم و اثر خاصی بدهد. ولی اگر کسی از غم و اندوه دور باشد و از غمگساری خوشحال نباشد، چه لذتی در آن وجود دارد؟
کلید قفل همه گنج‌ها به ما دادندبه دست ما چو ندادند اختیار چه حظ
هوش مصنوعی: به ما اجازه دسترسی به گنجینهها را دادند، اما هرگاه که بخواهیم، قدرت و اختیار استفاده از آنها را نداریم. پس چه فایدهای دارد؟
گرم به پهلوی ساقی به بزم بنشانندمرا که بی‌خود و مستم ز اعتبار چه حظ
هوش مصنوعی: اگر مرا به میخانه بیاورند و در کنار ساقی بنشانند، خوشی و سرخوشیام از حالتی که دارم و بی‌خود و مست هستم، برایم کافی و دلپذیر است.
ز عمر آن چه گرامی‌تر است در سفرستمرا که دل به غریبی است از دیار چه حظ
هوش مصنوعی: آنچه در عمر من باارزشتر است، سفر است؛ زیرا که دل من به غریب بودن در دیاری دیگر خوش است و از آن لذت میبرم.
به لاف هم تک برق و براق می‌تازمبرون نمی‌رودم مرکب از غبار چه حظ
هوش مصنوعی: من به آرامش و نور زیادی میدرخشم، اما در واقع به خاطر مشکلات و موانع بیرون نمیروم و از آن وضعیت لذت نمیبرم.
هزار ذوق «نظیری» به درد نومیدی‌ستفریب وعده نباشد ز انتظار چه حظ
هوش مصنوعی: هزاران لذت و خوشی که «نظیری» به آن اشاره دارد، در زمان ناامیدی به کار نمیآید. نباید به وعده‌ها فریب خورده و به انتظار نشسته باشی؛ چرا که در این انتظار هیچ چیز خوشایند وجود ندارد.