شمارهٔ ۴۰۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها به نقد وضعیتی اجتماعی و فرهنگی می‌پردازد که در آن هیچ توجهی به مسائل مهم نمی‌شود و تنها به صورت ظاهری به علم و ادب پرداخته می‌شود. او به تجربه‌اش از سال‌های عمر و یادگیری در مدرسه و خانقاه اشاره می‌کند و می‌گوید که فقر و کمبود در این مکان‌ها دیده می‌شود. وی همچنین به تضادی اشاره می‌کند که بین باورها و واقعیات وجود دارد و بیان می‌کند که می‌خواهد درک بهتری از زندگی و نتیجه اعمالش داشته باشد. در نهایت، او از شرایط انسانی و نگرانی‌هایش درباره عواقب اعمالش حرف می‌زند و می‌خواهد بداند که آیا جزای اعمالش در روز قیامت عادلانه خواهد بود یا خیر.
کتاب خوانده شد و، شبهه‌ای نشد مغفولبه هیچ مسئله خاطر نمی‌شود مشغول
هوش مصنوعی: کتاب خوانده شد و هیچ ابهامی باقی نماند. به هیچ موضوعی فکر نمی‌شود و هیچ چیز نادیده گرفته نمی‌شود.
اگر رسوم ادب شد زیاد ما چه عجبشدیم پیر به تعلیم کودکان فضول
هوش مصنوعی: اگر آداب و رسوم ادب بیشتر شد، این عجیب نیست که ما به سن و سال رسیدهایم و در یاد دادن به کودکان دچار افراط و اشتباه شدهایم.
فقیر مدرسه و خانقاه، کم رزق استگدایی در میخانه، می کنیم قبول
هوش مصنوعی: فقر و تنگدستی در مدارس و خانقاهها شایع است؛ در حالی که در میخانه، گدایی و درخواست کمک برای زندگیام را میپذیرم.
اگر به مدرسه اوراد دیر گم نشودکنم عدول ز شاهد به شاهدان عدول
هوش مصنوعی: اگر به مدرسه رسیدنِ اوراد دیر شود، از مشاهدهی شاهدان، انحراف میکنم.
غم حوادث اگر دهر را گرفته فروالم به خاطر کودک دلان نکرده نزول
هوش مصنوعی: غم و نگرانیهای زندگی اگر زمان را تحت تاثیر قرار داده، این واقعیت مانع از آن نمی‌شود که آرامش به دلهای بیگناه و معصوم نازل نشود.
تو می به شرط جزا ده، که من نه آن شخصمکه از گناه خجل کردم، از عذاب ملول
هوش مصنوعی: از تو تقاضا دارم که به من شراب بدهی، اما نه به خاطر پاداش و جزا، زیرا من آن فردی نیستم که از گناه و عذاب شرمنده باشم.
جزای خلق «نظیری » به حشر تحقیق استبه غیر ما که مصابیم قاتل و مقتول
هوش مصنوعی: در روز قیامت، جزای اعمال انسانها به طور واقعی محقق می‌شود و تنها ما هستیم که در این حالت خاص به عنوان قاتل و مقتول شناخته میشویم.