شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دربارهٔ حال خود صحبت می‌کند که در حال مستی و حالت سرشار از شور و شوق، او را از خانقاه (محل عبادت صوفیان) بیرون می‌برند. او را به سمت دوست، به معنای معشوق یا محبوب، و به سمت خرابات که نماد آزادی و رهایی از قواعد سختگیرانه است، هدایت می‌کنند. این شعر نشان‌دهندهٔ جستجوی روحی و معنوی شاعر است.
شب مست ز خانقه برونم بردندتا دیر به نعل واژگونم بردند
هوش مصنوعی: در شب، از خانقاه به حالت مستی مرا بیرون بردند و تا دیروقت من را به حالت نعل وارونه کشاندند.
گفتند به سوی دوست از کعبه درایوز راه خرابات درونم بردند
هوش مصنوعی: گفتند که از کعبه به سمت دوست برو و از راه میخانه مرا به درون بردند.