شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به نقد و بررسی حال و روز انسان‌ها در دنیای معاصر می‌پردازد. او بیان می‌کند که اربابان و صاحبان قدرت، به درد و رنج مردم توجهی ندارند و زندگی آن‌ها همچون موج‌های سراب، بی‌حاصل و بی‌معنا است. همچنین، او به قدیمی شدن و از کار افتادن ارزش‌ها و ایده‌ها اشاره می‌کند و آن‌ها را به جنازه‌های متروک تشبیه می‌کند که در سواحل زندگی دفن شده‌اند.
ارباب زمانه آفت دل باشندچون موج سراب نقش باطل باشند
هوش مصنوعی: آقایان و سرپرستان زمان، باعث درد و رنج دلها هستند؛ همچون موجی در سراب که تصویر و نقش بیاساسی را نشان میدهد.
این کهنه سفینه های از کار شدهخوبست جنازه های ساحل باشند
هوش مصنوعی: این کهنه کشتیهای غرق شده، خوب است که مانند جنازههایی در ساحل به تصویر کشیده شوند.