شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نگرانی‌های خود درباره نیت و عبادت اشاره می‌کند. او می‌گوید که با وجود صدها فکر و اشتباه، ممکن است عبادتش بی‌اثر شود. او حس وسواس دارد و به این نتیجه می‌رسد که شاید هیچ‌یک از عبادتش به درستی انجام نشده و نهایتاً از خداوند می‌خواهد که او را مورد رحمت قرار دهد.
صد فکر اثر ز طاعتم برداردصد سهو سر از عبادتم بردارد
هوش مصنوعی: هر گونه افکاری که از نیکیهایم ناشی شود، میتواند تأثیرگذار باشد و هر اشتباهی که در عبادتم کردهام، میتواند کنار برود.
با این وسواس نیتم نیست درستغسال مگر جنابتم بردارد
هوش مصنوعی: با این دقت و وسواس در نیت خود، نمیتوانم درست به غسل دادن بپردازم، مگر اینکه محترمی دست به کار شود و این کار را انجام دهد.