شمارهٔ ۵۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لذت‌ها و شادی‌های زودگذر زندگی می‌پردازد. شاعر می‌گوید آن لذتی که تمام لذت‌ها را می‌تواند باز کند، بسیار نایاب و به سرعت از دست می‌رود. او از یک برق و روشنایی صحبت می‌کند که به سرعت می‌گذرد و یا از پرنده‌ای که فقط لحظه‌ای بر بام نشسته و دوباره پرواز می‌کند. این تصویرها نشان‌دهنده‌ی ناپایداری و زودگذری شادی‌ها در زندگی هستند.
آن عیش که جمله عیش ها راست کلیدنابوده و نارسیده صد بار رمید
هوش مصنوعی: عیش و شادی اصلی که همه شادی‌ها را در بر میگیرد، از آنجا که ناب و به کمال نرسیده، بارها از دست رفته و گریخته است.
برقیست که تا نمود دیدار گذشتمرغیست که تا نشست بر بام پرید
هوش مصنوعی: تابش نوری است که به سرعت نمایان شد و سپس ناپدید گردید، همچون پرنده‌ای که پس از نشستن روی بام، دوباره پرواز می‌کند.