شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس ناامیدی و فراق صحبت می‌کند. او به موکب عشق و دل شکسته‌اش اشاره می‌کند و می‌پرسد که چگونه می‌تواند با تشنگی قافله‌اش و شرایط سختی که با آن روبروست، مقابله کند. او خود را مفلس و عاشق حسن می‌داند و به میکده‌ای که دلش را آتش زده، اشاره می‌کند، نشان‌دهنده‌ی دردی عمیق و ناامیدی است.
با موکب شه دل خرابی چه کند؟با قافله تشنه سرابی چه کند؟
هوش مصنوعی: چه کار می‌تواند با دل ویران خود کند، وقتی که در کاروانی از تشنگان، فقط سرابی پیش رو دارد؟
من مفلس و مست حسن سر تا قدمتبا میکده ای دل کبابی چه کند؟
هوش مصنوعی: من بیپول و مست در جمال تو هستم، وقتی که با این حال به میکده میروم، دل من چه می‌تواند بکند؟