شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ضعف خود در برابر حریف با تجربه‌اش اشاره می‌کند. او خود را مانند یک مبتدی می‌داند که همیشه در برابر حریفش شکست می‌خورد و تنها چیزی که از وجودش باقی مانده، نام حریف است. او به نوعی احساس حقارت و عدم وجود خود را در مقابل استعداد و تجربه حریفش بیان می‌کند.
من خام قمارم و حریفم استادصدبار گشاد داده و بسته گشاد
هوش مصنوعی: من هنوز در بازی ناپختهام و حریفم در این زمینه تجربه زیادی دارد، او بارها موقعیتها را در اختیار من قرار داده و دوباره به عقب برگردانده است.
از هستی من بغیر نامت نبودهمچون نقطه زیاده در نرد زیاد
هوش مصنوعی: هیچ چیزی در وجود من جز نام تو وجود ندارد، همانطور که در یک بازی تختهنرد، نقطههای اضافی اهمیت ندارند.