شمارهٔ ۸۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بلبل بیقرار میخواهد که با سر و صدا و شوق خود، غم و درد دل عاشق را برطرف کند. بهار زیباییها را به همراه دارد و شاعر با حسرت از رفتن گلها صحبت میکند و تقاضا دارد که آوای دلنشینشان را بگیرد.
ای بلبل بی قرار غوغا برداربخروش و گره از دل شیدا بردار
هوش مصنوعی: ای بلبل نگران و آشفته، صدای سر و صدا را بالا ببر و غم و ناراحتی را از دل عاشق بزدای.
خوبی بهار شد به افسوس بنالگل می رود از قفاش آوا بردار
هوش مصنوعی: بهار خوب و زیبا به پایان میرسد و با این افسوس، گل در حال رفتن است. از قفس خود آوا و نغمهای برآورید.