شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از جان و دل خود یاد میکند و از دیگری میخواهد که شوق و عشق را درک کند و از جایی که هست برخیزد. او از معشوق میخواهد که هدایایی از قبیل جان، دل و چشمش را برای تماشا بیاورد، به نوعی دعوتی به برقراری ارتباط و نزدیکی احساس میکند.
جان را به پذیره آی از جا بردارزان پیش که شوقم بکشد پا بردار
هوش مصنوعی: ای جان، به دعوت عشق پاسخ بده و از جایت حرکت کن، قبل از اینکه شوق و اشتیاقم تو را به حرکت وادار کند.
جان و دل و دیده ارمغان آوردهآیینه ای از بهر تماشا بردار
هوش مصنوعی: جان و دل و دیدهام را به تو تقدیم کردهام، حالا یک آینه بیاور که بتوانیم زیباییها را در آن تماشا کنیم.