تناجی
نظیری نیشابوری

شمارهٔ ۹۸

یک چند پی امید می‌گردیدمخار و خس حرمان ز رهش می‌چیدم
دیدم که سر از کوی که برمی‌آردپا بر سر آرزوی دل مالیدم