شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت گلستان اشاره می‌کند و با وجود اینکه از آن دور است، از هر چمنی هزاران خاطره شیرین و دل‌انگیز دارد. او همچنین به افسانه‌ها و شور و شوقی که از زیبایی گل و بلبل برمی‌خیزد، اشاره می‌کند و می‌پرسد که در هر گوشه‌ای که جمعی از دوستانش باشند، مستانه و شاداب خواهند بود.
گر دوری ازان طرف گلستان دارماز هر چمنش هزاردستان دارم
هوش مصنوعی: اگر از آن باغ گلستان دور باشم، از هر چمن و باغ دیگری هزار دوست و یار دارم.
زافسانه مستی گل و بلبل اوهر گوشه که محفلیست مستان دارم
هوش مصنوعی: از داستان مستی گل و بلبل، هر جایی که جمعی باشد، من نیز مستانه حضور دارم.