شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بلبل می‌خواهد که بی‌جهت آواز نخواند تا طوطی بتواند غنچه‌ها را بگشاید. او می‌گوید که پرندگان از جایی دور به باغ آمده‌اند و بهتر است سکوت کرد تا فضای آنان تحت تاثیر قرار نگیرد. پیام کلی این شعر درباره‌ی احتیاط و آرامش در موقعیت‌های حساس است.
هان بلبل هان صفیر محکم ندهیتا طوطی غنچه نشکفد دم ندهی
هوش مصنوعی: ای بلبل، حواست باشد که اگر زیاد آواز بخوانی و بیمهابا صدا بکنی، باعث میشوی که طوطی نتواند شکوفهاش را باز کند و به طبع زود از خواب بیدار شود. پس سکوت کن تا طوطی بتواند آرامش داشته باشد و به زندگیاش ادامه دهد.
از غیب به باغ طایران آمده اندخامش که ز شاخسارشان رم ندهی
هوش مصنوعی: از عالم غیب، پرندگان به باغ آمده‌اند. باید با احتیاط رفتار کنی تا آنها را نترسانی و از درختان و شاخسارشان دور نکی.