شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و احوال شاعر و وضعیت جامعه‌ای که در آن زندگی میکند، پرداخته است. شاعر از خامه‌ای سخن می‌گوید که نمی‌تواند احساس شکست و ضعف او را بیان کند و به این نکته اشاره میکند که رغم نداشتن قدرت و پیشرفتی در وضعیت حاضر، همچنان امید به موفقیت دارد. او به مقایسه وضعیت خود با دوران‌های گذشته و قدرت‌های بزرگ می‌پردازد و عدم اهمیت مسائل مادی را متذکر می‌شود. در نهایت، شاعر به وضوح احساسات خود را بیان میکند و می‌گوید که دلش پر از احساسات نادیده‌گرفته‌شده است، اما زبانش از گفتن این واقعیت‌ها ناتوان است.
خامه بیجا میکند، عرض شکست حال ماهر شکنج نامه سطری باشد از احوال ما
هوش مصنوعی: قلم به اشتباه حال نابههنگام ما را توصیف میکند، هر بار که نامهای نوشته می‌شود، سطری از وضعیت ما را بازگو میکند.
گرچه پیشاییش ما را نیست دود مشعلینیست دود آه مظلومی هم از دنبال ما
هوش مصنوعی: هرچند که در این مسیر ما را راهنما یا نشانهای نیست، اما غم و تاسف کسی که مظلوم است، همیشه در پی ماست.
پایه این دولت از تخت سلیمان برتراستکز ضعیفی مور نتواند شدن پامال ما
هوش مصنوعی: این حکومت از قدرت و عظمت تخت سلیمان بالاتر است، زیرا که از ضعف و ناتوانی مورچه نمی‌تواند زیر پا برود.
از مرصع پوشی ارباب دولت نیست کمبر طلای رنگ ما، یاقوت اشک آل ما
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به زیبایی و شکوه ظاهری دارد که با وجود زرق و برق و جواهرات، ارزشهای درونی و احساسی مانند اشک و احساسات عمیق نیز مهم هستند. در واقع، زیبایی ظاهری نمی‌تواند جایگزین احساسات و دردهایی شود که از دل برمیخیزد.
تا بود در کیسه ما سیم و زر، از دیگریستنیست هیچ از مال، غیر از خرج کردن مال ما
هوش مصنوعی: تا وقتی که در کیسهمان سکه و پول است، از مال دیگران چیزی نداریم، جز خرج کردن ثروت خودمان.
حال دل خواناست واعظ، چون عقیق از چهره اممهر خاموشی نمی‌گیرد زبان حال ما
هوش مصنوعی: حال دل من به گونهای است که وقایع و احساساتم را به روشنی نشان میدهد، اما هرگز زبانی برای بیان این حالتی که در درونم دارم پیدا نمیکنم. در واقع، چهرهام مانند عقیق است که زیباییاش در سکوت نهفته، و زبانم نمی‌تواند از این حالت باخبر شود.