شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به تفکر درباره زندگی و معنی آن می‌پردازد. شاعر به عاقل بودن و اینکه دل نباید به چیزهای بی‌ارزش سپرده شود اشاره می‌کند. او می‌گوید زمان گذرانی که صرف بیهوده می‌شود، در واقع به خودی خود زیاد نیست.
شاعر همچنین بر اهمیت تواضع و فروتنی تأکید دارد و بیان می‌کند که زبان می‌تواند موجب آزار خود فرد شود. او به دوستی و دشمنی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که یک دشمن می‌تواند بسیار خطرناک‌تر از چند دوست باشد.
او همچنین به نقش هنر و بیان در جامعه اشاره می‌کند و می‌گوید که ارزش هر چیزی به درک و شناخت آن بستگی دارد. در نهایت، شاعر به ارزش فردیت اشاره می‌کند و تأکید دارد که انسان باید در راستای فهم و فهمیدن معانی عمیق‌تر زندگی تلاش کند.
کجا عاقل بهستی دل نهاده استکه ما خاکیم و، دوران گردباد است
هوش مصنوعی: کجا انسان باهوش و خردمندی دل و احساسش را به چیزی گذاشته که ما فقط خاک هستیم و زمان همچون گردبادی در حال چرخش و تغییر است؟
چنین گر می شود اوقات ما صرفبه ما این زندگانی هم زیاد است
هوش مصنوعی: اگر روزگار ما به این صورت بگذرد و مشغولیتهایمان اینگونه باشد، همین زندگی هم بر ما بسیار است.
بیابی از تواضع هر چه خواهیکه خاک پا شدن خاک مراد است
هوش مصنوعی: اگر از تواضع چیزی بخواهی، بدان که فرود آمدن و خاکپا شدن به معنای رسیدن به هدف و آرزوهایت است.
کشد تیغ زبان طعن بر خویشجگر داری که با خود در جهاد است
هوش مصنوعی: کسی که توانایی نقد و انتقاد از خود را دارد، مانند سربازانی است که با چنگال زبان خویش به خود میتازند و در درون خود در مبارزهاند. این شخص در واقع به جستجوی حقیقت و بهبود خود مشغول است.
رسیدن تیغ را در دم بمقصدز دوری از رفیق کج نهاد است
هوش مصنوعی: وقتی که انسان به هدفش میرسد، از دوری و جدایی از دوستان و عزیزانش رنج میبرد و این موضوع بر شدت احساساتش تاثیر میگذارد. در واقع، در نگاه به سمت هدف، ممکن است از مسیر درست منحرف شود.
خموشی عالم امن و امانستسخن چون در میان آمد، فساد است
هوش مصنوعی: خاموشی عالم باعث امنیت و آرامش است، اما هنگامی که سخن به میان میآید، آسیب و فساد ایجاد می‌شود.
ز بس سرگشتگی پیچیده با مانسیم گلشن ما، گردباد است
هوش مصنوعی: به خاطر بینظمی و سرگردانیای که در زندگیام وجود دارد، گویی نسیم خوشایند و آرامشبخش گلستان ما به گردبادی تبدیل شده است.
بخود گر دوستی، دشمن میندوزکه کم صد دوست، یک دشمن زیاد است
هوش مصنوعی: اگر با خودت دوست باشی، دشمنی خلق نکن. زیرا یک دشمن بسیار بیشتر از صد دوستی می‌تواند ضرر برساند.
بود خرج زبان از کیسه دلقلم را روسفیدی از مدادست
هوش مصنوعی: هزینه صحبت کردن از احساسات واقعی دل پرداخت می‌شود و در این میان، قلم به وسیله مداد، موجب قضاوتی مثبت از آن میگردد.
نباشد مشتری جنس هنر راگران قیمت چو شد کالا، کساد است
هوش مصنوعی: وقتی که هنری کم ارزش می‌شود و تقاضا برای آن کاهش پیدا می‌کند، قیمتی که بر آن گذاشته می‌شود، دیگر به چشم نمیآید و به این ترتیب فروش و استقبال از آن کم می‌شود.
نفهمد گر کسی، نقص سخن نیستچه غم خط را، کسی گر بیسواد است؟
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند حرف را درک کند، اشکالی ندارد؛ چرا که نادانی او سبب می‌شود که خط و نوشته به او منتقل نشود.
چو وا شد غنچه، خواند در کتابشکه آخر بستگیها را گشاد است
هوش مصنوعی: وقتی غنچه باز می‌شود، در کتاب زندگیاش میخواند که در پایان، همه محدودیتها باز میشوند.
به یکتایی، شوی ممتاز از خلقکجا یک از عددها در عداد است
هوش مصنوعی: اگر به یکتایی بپردازی و خود را از دیگران متمایز کنی، در آن صورت مانند یک عددی خواهی بود که در میان اعداد دیگر تنها و ویژه است.
بود هرچند حق، کم گوی واعظکه کم قدر تو از حرف زیاد است
هوش مصنوعی: هرچند سخنان واعظ حق و درست است، اما به او کمتر بگویید؛ چرا که ارزش و مقام تو بیشتر از این است که با حرفهای زیاد و بیاهمیت سنجیده شوی.