شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اهمیت و ارزش سخن و کلام در زندگی انسان است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی پس از مرگ نیز سخن باقی می‌ماند و یادگارهای او از طریق کلامش زند‌ه می‌شوند. او به پایداری کلام و تأثیر آن بر روشن کردن راه زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که در دنیای امروز، مسائل معیشتی و نان در کنار معنی‌داران انسانی، خود به نوعی تبدیل به سخن و کلام شده‌اند. به طور کلی، شاعر بیانگر این نکته است که کلام و سخن در زندگی انسان‌ها نقشی اساسی دارد و می‌تواند الهام‌بخش و سرشار از معنا باشد.
بعد مردن، نشان ما سخن استآتش کاروان ما سخن است
هوش مصنوعی: بعد از مرگ، نشانه ما تنها سخن و بیان است، و آتش کاروان ما نیز بیان و کلام است.
گردد از وی چراغ ما روشنخلف دودمان ما سخن است
هوش مصنوعی: چراغ ما با او روشن میشود و نسل آینده ما از او صحبت می‌کند.
زو شود قدر ما مگر پیدانور شمع زبان ما سخن است
هوش مصنوعی: از ما چه قدر میسازد مگر اینکه نور شمعی در دل زبان ما وجود داشته باشد که سخن بگوید.
تر دماغیم از گل معنیباغ ما، بوستان ما، سخن است
هوش مصنوعی: ما از بوی گل به زیبایی باغ خود آگاهیم؛ زیبایی و سرزندگیمان حاصل سخنان شیرین و دلنواز است.
فکر معنی شده است فکر معاشچه کنیم؟ آب و نان ما سخن است
هوش مصنوعی: فکر کردن به زندگی و معیشت، خود به نوعی معنی پیدا کرده است. ما در واقع برای تأمین روزی خود، به گفتگو و ارتباطات وابسته هستیم.
پیش ما جز بنقد هوش میاکه متاع دکان ما سخن است
هوش مصنوعی: به ما جز با زبانهٔ تیز و فکر روشن نیا که سرمایهٔ کار ما کلام و گفتگو است.
بسخن خوشدلیم ما، ورنهخوشدلی در زمان ما سخن است
هوش مصنوعی: ما به خاطر گفتار دلنشینمان خوشحالیم، وگرنه خوشحالی در دوران ما فقط به حرف زدن محدود شده است.
بهر یاران قدردان واعظزین سفر ارمغان ما سخن است
هوش مصنوعی: به خاطر دوستان قدردان، هدیه ما از این سفر، نکاتی از کلام است.