شمارهٔ ۱۹۰
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج انسانی است که از مشکلات و تنهایی رنج می‌برد و به دنبال درکی عمیق‌تر از زندگی و احساسات خود می‌باشد. شاعر از درمان درد رنجوران سخن می‌گوید و شبهه دارد که دیگران نمی‌توانند عمق این درد را درک کنند. همچنین، او به شور و شوقی اشاره می‌کند که خارج از آتش دل و مشکلات زندگی است. در اینجا، شاعر به زهد خشک و ظاهرگرایی انتقاد می‌کند و به تلخی زندگی و بی‌خبری مردم از لذت‌های حقیقی اشاره دارد. او همچنین به عادت‌کردن به نیازهای روزانه و فراموش کردن ارزش‌های واقعی انسانی اشاره می‌کند، و در نهایت وضعیت ناگوار خود و خانه و زندگی‌اش را با استعاره‌هایی بیان می‌کند که نشان‌دهنده یأس و ناامیدی است.
درد رنجوران تو، درمان چه می‌داند که چیست؟شام مهجوران تو، پایان چه می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: درد و رنج کسانی که بیمار هستند، برای درمانگران ناشناخته است و آنها نمیدانند که چه نوع دردی وجود دارد. همچنین شبهای تاریک و غمانگیز افراد تنها نیز برای دیگران قابل درک نیست و آنها از پایان این شبها خبر ندارند.
شور مجنون ترا، صحرا نباشد احتیاجآتش جانسوز دل، دامان چه می‌داند که چیست؟!
هوش مصنوعی: هیجان و عشق تو چنان است که صحرا نمیتواند آن را درک کند، و آتش سوزان دل چه ارتباطی با دامن دارد که بداند چیست؟
خون مرده، هرگز از نشتر نگردد باخبرمرده‌دل آن جنبش مژگان چه می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: خون مرده هیچگاه از تیغ خبر پیدا نمیکند، آدم دلمرده هم نمیداند که آن حرکت مژگان چه معنایی دارد.
از سراب خودنمایی، دل ترا خورده است آبزهد خشکت، دیده گریان چه می‌داند که چیست؟
هوش مصنوعی: از نماهای فریبنده و غیر واقعی در زندگی، دل تو آسیب دیده است. زهد و ریاضت سختی که به خود تحمیل کردهای، چشمانت از گریه پر شده ولی نمیدانی واقعاً چه بر سر تو آمده است.
از تب سرگرمی دنیاست از بس تلخ‌کامجان منعم لذت احسان چه می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: به خاطر جذابیتهای دنیایی، وجودم پر از درد و رنج است و کسی که در لذت بخشیدن به دیگران غرق شده، نمیداند که حقیقتاً خوشی چه معنایی دارد.
ما به رزق تازه هرروزه عادت کرده‌ایمنان ما دل‌خستگان، انبان چه می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: ما هر روز به نعمتهای تازه و روزانه عادت کردهایم. دل‌خستگان ما نمیدانند که انبان (تنگی) چیست و از زندگی بیخبرند.
ما به مار و مور خاک گور تن در داده‌ایمخانه ما قالی کرمان چه می‌داند که چیست؟
هوش مصنوعی: زندگی ما به مرگ و نابودی ربط پیدا کرده است و ما در زیر خاک آرامیدهایم. اما فرشهای زیبای کرمان که ظاهراً نشانهای از زندگی و شکوه هستند، هیچگونه آگاهی از وضعیت ما و دنیای واقعی ندارند.
راه دارد چون نگه هر خار و خس در چشم ماکلبهٔ ویران ما دربان چه می‌داند که چیست
هوش مصنوعی: هر چه در چشم ما کمارزش به نظر میرسد، ممکن است برای دیگران راهی باشد. اما کسی که در کلبهٔ ویران ما زندگی می‌کند، نمیداند که ارزش این چیزهای کوچک چیست.
همچو خس هر جا نسیمی بگذرد، در خدمتیمواعظ آواره خان و مان چه می‌داند که چیست؟
هوش مصنوعی: ما همچون علفی هستیم که هر جا نسیم بوزد، به آنجا میرویم. واعظی که خود در بیسرنوشتی به سر می‌برد، چه می‌داند که حقیقت چیست؟