شمارهٔ ۲۳۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و حسرت به معشوق سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که عشق جانش را پر کرده و دیدار معشوق برایش بسیار ارزشمند است، به‌طوری که احساساتش فراتر از تحملش می‌رود. در شب وصالش، شاعر به قدری به دیدارش افتخار می‌کند که نمی‌تواند آن را در کلمات بیان کند. او از درد دوری و اندوهی که در دل دارد، می‌گوید و از تنهایی‌اش به عنوان راهی برای فرار از آرزوها یاد می‌کند. در انتها، شاعر به این نکته اشاره دارد که اگر کسی از وضعیت دلش آگاه شود، درد و رنج او بیش از آن است که در جامعه قابل بیان باشد.
به دل اندیشه جانانم از شوکت نمی‌گنجدمی دیدار او در ساغر طاقت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: دل من قدرت تحمل عظمت محبوب را ندارد؛ دیدن او در جام عشق فراتر از طاقت من است.
شب وصلش چنان بر خویش می‌بالم ز دیدارشکه نور دیده‌ام در پرده حیرت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: در شب وصال او، به قدری از دیدارش خوشحالم که این شادی و زیبایی در چشمانم نمی‌تواند در قالب حیرت و شگفتی جا بگیرد.
از آن رو می‌روم از خود، چو می‌آیی به بالینمکه دیدن خویش را پیش تو در غیرت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: به همین دلیل از خود دور میشوم، هنگامی که تو به سراغم می‌آیی، زیرا دیدن خودم در حضور تو برایم قابل تحمل نیست و حس غیرت را تحت تأثیر قرار میدهد.
ز درد روز مهجوری، ز غم‌های شب دوریز بس پر شد دلم، در بستر راحت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: از شدت درد و غم جدایی در طول روز و شب، دلم خیلی پر شده و دیگر در آن بستر راحتی نمی‌تواند جا بگیرد.
به نازی در چمن از عارض خود پرده افگندیکه گل از شوق در پیراهن نکهت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: به زیبایی خود در میان چمن حجاب برداشتهای که گل به خاطر شادی از حضور تو، در عطر خود نمی‌تواند به اندازه کافی جا بگیرد.
گریز از آرزوها نیست ممکن جز به تنهاییرمیدن‌ها، به جز در گوشهٔ عزلت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: فرار از خواستهها امکانپذیر نیست جز با تنهایی و جدایی. تنها در گوشهای دورافتاده میتوان این احساس را درک کرد.
کسی چون باخبر گردد ز احوال دلم واعظهجوم درد من در کوچه شهرت نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: زمانی که کسی از وضعیت درون من آگاه شود، درد و رنجی که در دل دارم، آنقدر زیاد است که در کوچههای معروف نمی‌تواند جا بگیرد.