شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به تشریح ویژگی‌های شخصیتی و معنوی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به آزادی‌خواهی و عدم وابستگی به دنیا اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان‌های بزرگ و با اراده نمی‌توانند به دنیا و مادیات وابسته شوند. همچنین به اهمیت یاد خداوند و تسلط بر خواسته‌ها اشاره دارد و می‌گوید که هر کسی که تحت تأثیر وابستگی‌ها قرار گیرد، دیوانه است. در نهایت، به زیبایی نگاه و تأثیر آن بر دیگران اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان آزاد و خردمند نمی‌تواند در بند علایق باشد.
آزاده بهمراهی کس بند نگرددخاصیت سرو است که پیوند نگردد
هوش مصنوعی: آزادگان هیچگاه به همراهی دیگران وابسته نمیشوند، زیرا ویژگی سرو این است که هیچگاه به دیگران ارتباط نمییابد.
با همت والا زر دنیا نشود جمعباران که بکهسار رسد، بند نگردد
هوش مصنوعی: با تلاش و اراده قوی، نمیتوان ثروت دنیا را به دست آورد، زیرا باران آسمانی به کوهستان میرسد و در نتیجه آن جمع نمیشود و در جای خود باقی میماند.
در خانه دل یاد خدا پانگذاردتا رفته ز فکر زن و فرزند نگردد
هوش مصنوعی: در دل انسان باید یاد خدا جای گیرد تا او از فکر کردن به زن و فرزند و دیگر امور دنیوی غافل نشود.
دیوانه بود هرکه دهد تن به علایقزنجیر پلی گرد خردمند نگردد
هوش مصنوعی: هر کسی که به وابستگی‌ها و تعلقات فانی تن در دهد، دیوانه است، زیرا انسان خردمند هرگز نباید به این مسائل که او را به زنجیر میزنند، تن بدهد.
صد غمزه بهر گوشه آن چشم فتاده استواعظ به نگاهی ز تو خرسند نگردد
هوش مصنوعی: یکصد جمال و زیبایی در هر گوشه از آن چشم نهفته است، ولی واعظ با یک نگاه از تو خوشحال نخواهد شد.