شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دعا و آرزوی موفقیت برای پادشاه خود می‌پردازد. او خواهان این است که تا زمانی که جهان وجود دارد، پادشاه به کامیابی برسد و حاکمیت او بر گیتی مانند آب جاری باشد. او همچنین به قدرت و جوانی بخت پادشاه اشاره می‌کند و می‌گوید که فضل و لطف او همواره در دسترس است. در نهایت، شاعر از عزم و اراده خود برای دعاگویی به پادشاه سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که دعای او دائماً بر زبانش جاری است.
الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشدبگیتی حکم او چون آب احسانش روان باشد
هوش مصنوعی: خدایا تا وقتی که دنیا برپاست، پادشاه ما موفق و پیروز باشد و حکم او مانند آب رحمتش در همه جا جاری و ساری باشد.
سپهر سست تا برپاست، دست او قوی گرددجهان پیر تا برجاست، بخت او جوان باشد
هوش مصنوعی: به این معناست که تا زمانی که آسمان و جهان برقرارند، قدرت دست سرنوشت نیز قوی خواهد بود و با وجود کهنسالی جهان، شانس و بخت انسان جوان و سرزنده باقی میماند.
زلال لطف او جاری، نشان تا هست از حاجتخدنگ حکم او کاری، ز گیتی تا نشان باشد
هوش مصنوعی: رحمت و لطف خداوند همیشه جاری است و تا زمانی که نیاز و خواستهای وجود دارد، فرمان و اراده او نیز در جریان است. همچنین، تا زمانی که نشانهای از زندگی در این دنیا وجود دارد، این لطف و رحمت ادامه خواهد داشت.
فلکسان دوستش، بر اوج عزت تا زمین پایدزمین وش دشمنش پامال غم، تا آسمان باشد
هوش مصنوعی: دوستان او در اوج عزت و رفعت هستند و زمین زیر پایش است، اما دشمن او در غم و اندوهی عمیق است که تا آسمان کشیده شده است.
زبان تابا شدم در کام و، جان تابا شدم در تندعای دولتش واعظ، مرا ورد زبان باشد
هوش مصنوعی: من در کلامم پر از شوق و احساس هستم و در وجودم جانم سرشار از زندگی است. دعای خوشبختی او همیشه بر زبانم است و بر قلبم تاثیر میگذارد.