شمارهٔ ۳۹۳
هوش مصنوعی: این اشعار توصیه‌هایی را به فرد ارائه می‌دهند تا از گرفتار شدن به دنیای مادی و زرق و برق آن پرهیز کند. شاعر به بزرگسالان یادآوری می‌کند که باید مانند کودکان با سادگی زندگی کنند و از غم‌های دنیوی فاصله بگیرند. او هشدار می‌دهد که نباید خود را به دنیای فانی و ناچیز بسپارند و از لذت‌های واقعی زندگی، مانند مهمان‌نوازی و نان خالی، بهره‌مند شوند. به‌طور کلی، پیام این اشعار دعوت به ساده‌زیستی و دوری از دغدغه‌های مادی است.
پیر چون گشتی، چو طفلان بازی دنیا مخورمیخور آخر سرت، زنهار از وی پا مخور!!
هوش مصنوعی: وقتی که به سن پیری رسیدی، مانند کودکان به بازیهای دنیا دل نبند. در نهایت، از آن لذتها دوری کن و از عواقبش بپرهیز.
بس ک دل پر گشته ز اندوه تهیدستی ترانیست جای غم دگر دل دل، غم بیجا مخور!
هوش مصنوعی: دل تو از غم و رنج تهیدستی پر شده است، دیگر جایی برای اندوه و غم بیمورد نداری، پس بیهوده غم نخور!
نیست چون بیصرفه هرگز خرجت از عقل معاشغصه امروز و فردا را همه یک جا مخور
هوش مصنوعی: خرج کردن بیفایده و بیمورد از عقل و تدبیر درست نیست. نگران مشکلات امروز و فردا نباش و همه نگرانیها را یکجا با هم تحمل نکن.
دل منه بر هستی مخلوق، پیش لطف حقبازی از موج سر آبی بر لب دریا مخور
هوش مصنوعی: دل من در محبت مخلوق هست، اما در برابر لطف خدا نباید تنها به خوشیهای سطحی و زودگذری مانند موجهایی که بر لب دریا هستند، دل خوش کنم.
می‌کند زهر حرامی ناگهان در کار توبی‌تأمل لقمه‌ای از سفره دنیا مخور
هوش مصنوعی: ناگهان، شخصی بسیار شرور میتواند بدون هیچ تاملی به تو آسیب برساند. پس مراقب باش که لقمه‌ای از سفره دنیا نگیری.
نیست به از لذت مهمان نوازی، نانخورشتا توانی نان خشک خویش را تنها مخور
هوش مصنوعی: بهتر از لذت مهمان‌نوازی نیست، سعی کن هر جا که میتوانی، برای دیگران هم از خوراک خودت استفاده کنی و فقط به نان خشک خودت قناعت نکنی.
نعمت الوان دنیا، نوش جان واعظ تراگر غم عشقی خدا روزی کند، بی ما مخور
هوش مصنوعی: دنیا پر از نعمتها و زیباییهاست و واعظ، میتواند از این نعمتها لذت ببرد. اما اگر روزی عشق خدا شما را غمگین کند، بهتر است که بدون ما از آن لذت نبر.