شمارهٔ ۴۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیه‌هایی درباره سکوت و تفکر عمیق اشاره دارد. شاعر به داناها می‌گوید که در برابر افکار و گفته‌های ناپخته، باید خاموش باشند. او به تشبیه ابر نیسان اشاره می‌کند که با گشایش لبانش، مانند صدف آماده شنیدن باشد. همچنین، شاعر از رحمتی صحبت می‌کند که انسان باید در برابر مشکلات زندگی چون کشتی باشد و زیر بار مردم، استقامت کند. او می‌گوید اگر انسان به خود می‌بالد اما مانند خار باشد، هیچ ارزشی ندارد و باید مانند گل باشد. در نهایت، با هشدار به اینکه مرگ نزدیک است، از فرد می‌خواهد که باهوش باشد و از تظاهری بی‌مورد پرهیز کند.
درفشان گردد چو دانا، در سخن، خاموش باشابر نیسان لب چو بگشاید، صدف سان گوش باش
هوش مصنوعی: وقتی فرد دانا صحبت می‌کند، باید مانند ابر در ماههای بهاری، آرام و بیصدا باشی. زمانی که او لب به سخن میگشاید، تو باید مانند صدف گوش به حرفهای او بدهی و به دقت گوش کنی.
بحر رحمت تا زهر موجی در آغوشت کشدزیر بار خلق، چون کشتی سراپا دوش باش
هوش مصنوعی: مثل یک کشتی که با تحمل بار سنگین، خود را در آغوش امواج دریا رها می‌کند، تو هم باید در دریای رحمت خداوند با تمام وجود، پذیرای چالشها و سختیها باشی.
نیستی جز خار، اگر باشی ز سر تا پا زبانگل اگر خواهی که باشی، پای تا سرگوش باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی چون گل باشی و زیبا جلوه کنی، باید تمام وجودت را سرشار از احساسات خوب و لطافتی نظیر گلها کنی و از نبایدها و زشتیها دوری کنی. در غیر این صورت، فقط مانند خاری خواهی بود که هیچ زیبایی و ارزشی ندارد.
هست هر موی سفیدی برتو دندانی ز مرگمیخورد امروز یا فردا، سرت با هوش باش
هوش مصنوعی: هر موی سفیدی که در سرت هست، نشاندهنده نگرانی از مرگ است. ممکن است این نگرانی امروز یا فردا به سراغت بیاید، پس هوشیار باش.
طبعت از شوخی، اگر میل خودآرایی کنداز حریر خوی نرم خویش، دیباپوش باش
هوش مصنوعی: اگر طبیعت تو به شوخی بیفتد و بخواهد خود را بروز دهد، با نرمی و لطافت خود مثل پارچه دیبا تزیین کن.
چند با شمع سخن در ظلمت‌آباد جهانخودنمایی می‌کنی واعظ، دگر خاموش باش
هوش مصنوعی: به چه مشکلتی در این دنیای تاریک میپردازی و خود را نمایان می‌کنی، ای واعظ، بهتر است کمی سکوت کنی.