شمارهٔ ۵۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به تامل در مورد زندگی و گذر زمان می‌پردازد. شاعر به جوانی و پیری اشاره میکند و زندگی را مانند دنیای کودکانه‌ای توصیف میکند که مردم در آن گرفتار هستند. او از نارضایتی از دنیا و دغدغه‌هایش می‌گوید و اشاره میکند که با وجود تلاش‌های انسانی، زندگی نمی‌تواند بر اساس خواسته‌های ما پیش برود. شاعر همچنین به زوال و ناپایداری دنیا و بی‌معنایی برخی از تلاش‌ها و خواسته‌ها در برابر واقعیت‌های زندگی اشاره میکند. در نهایت، او بر اهمیت نگاه عمیق‌تر و تجربه‌های شیرین و دردناک زندگی مانند کودکانه‌گی تاکید میکند.
برگ جوانیت ریخت، برگ نوای طفلانتا چند پیر سازی، خود را برای طفلان؟
هوش مصنوعی: برگهای جوانی تو به زمین افتادند و صدای خوش کودکان همچنان میپیچد. تا کی میخواهی خود را برای کودکان پیر کنی؟
پیری رسید ای دل، آلوده چند باشیدایم بچرک دنیا، چون دست و پای طفلان؟!
هوش مصنوعی: به دوستانت بگو که سن و سال بالا آمده است، پس چرا هنوز به دنیای فانی و بیارزش چنگ میزنی، مانند دست و پای کودکانی که هنوز تجربه زندگی را ندارند؟
تا از جنون نیفتم، در چاه فکر دنیازنجیر کرده عشقم، از حلقه های طفلان
هوش مصنوعی: تا زمانی که در جنون و دیوانگی فرو نروم، عشق من مثل زنجیری مرا به فکر دنیا و دنیازدگی بسته است، دقیقا مانند حلقههایی که بر گردن بچههاست.
با روزی دمادم، یک جو نمیشود کمحرص گرسنه چشمم، چون اشتهای طفلان
هوش مصنوعی: با هر روزی که میگذرد، مقداری از روزی کم نمیشود. و من با وجود گرسنگیام، مانند کودکان که همیشه اشتها دارند، حریص هستم.
گر آسمان نگردد، بر وفق خواهش ماکی پیر میکند کار، هرگز برای طفلان؟!
هوش مصنوعی: اگر آسمان آنطور که ما میخواهیم نشود، چرا باید زندگی و کارهایش را بر وفق میل ما تنظیم کند؟ این کار هرگز برای بچهها انجام نمیشود!
خواهش ز کشت حاجت، بارش ز ابر رحمتپستان دایه گرید، بر گریه های طفلان
هوش مصنوعی: طلب باران برای رشد و کشت، مانند درخواست شیر از مادر است که به شادی و آرامش بچهها میانجامد.
بازی مخور، بکامت گردد چو دولت پوچرفتار مرکب نی، باشد بپای طفلان
هوش مصنوعی: بازی نکن، زیرا به راحتی ممکن است که آرزویت به باد برود. همچون مرکب نشو و روی پای کودکانه رفتار نکن.
چیزی نبسته امروز، در کسب این، هنرهاماتم سراست زین رو، مکتب برای طفلان
هوش مصنوعی: امروز هیچ موفقیتی در کسب هنرها به دست نیامده و این وضعیت باعث غم و اندوه در این زمینه شده است. به همین دلیل، آموزش و پرورش برای بچهها ناامیدکننده به نظر میرسد.
جاهل ز باغ هستی، خوشدل به سرخ و زرد استدر دست برگ عیشی است، رنگ حنای طفلان
هوش مصنوعی: نادان از باغ زندگی فقط به رنگهای زیبای برگهای زرد و قرمز خوشحال است، در حالی که او در دست دارد شادیهایی که مانند رنگ حنا بر دستان کودکان است.
هر چند راست تلخست، اما کلام واعظبا راستی است شیرین چون حرفهای طفلان
هوش مصنوعی: هرچند که حقیقت ممکن است تلخ و ناخوشایند باشد، اما سخنان آموزنده و نصیحتهای واعظ با وجود راستیاش، شیرین و دلپذیرند مانند گفتههای کودکان.