شمارهٔ ۵۵۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر احساس عمیق خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از غیرمحرومی و سختی‌های دوری می‌گوید و تنها حسرت دیدار معشوق در ذهنش باقی مانده است. شاعر از زیبا و دلربا بودن معشوق سخن می‌گوید و می‌افزاید که در هر کجا که می‌رود، نگاهش به سمت او می‌افتد. درد و اندوه ناشی از جدایی را حس می‌کند و به اشک‌هایی که برای او ریخته، اشاره می‌کند. همچنین، شاعر در آخر به جنبه‌ی زیبایی و تأثیرگذاری معشوق بر خود اشاره می‌کند و خواهان گشایش گرهی از کارش در عشق و دیدار اوست.
غیر محرومی رویت نبود کار نگاهنیست جز حسرت دیدار تو، دربار نگاه
هوش مصنوعی: تنها چیزی که از دیدنت محرومم، حسرت دیدار توست و نگاه دیگری برای من وجود ندارد.
هرکجا میروی ای شوخ، همان در نظریچه شبیه است خرام تو، برفتار نگاه!
هوش مصنوعی: هر جا که میروی ای عزیز، چقدر شبیه به این است که نگاهی به تو داریم! حرکات زیبای تو همچنان در ذهن ماست.
بسکه اشک از غم او ریخته ام، چون رگ لعلنتوانم گذرانید ز خون، تار نگاه
هوش مصنوعی: به خاطر غم او آنقدر اشک ریختهام که مانند رگی که از لعل پر شده، نمیتوانم به آسانی نگاه کنم؛ تاریکی چشمانم به دلیل این اشکهاست.
چشم لطف از تو نداریم، از آن روی، که نیستچشم بیمار تو را، طاقت آزار نگاه
هوش مصنوعی: ما از محبت و مهرت بینصیبیم، چرا که تو توان تحمل رنج نگاه بیمار ما را نداری.
بزر لخت جگر، دیده نمی پردازدبسکه گرمست ز رخسار تو بازار نگاه
هوش مصنوعی: با وجود اینکه چشمانم به سختی میتواند از گرمای تو دور شود، اما آنقدر شگفتانگیز و جذاب هستی که نمیتوانم به راحتی از تو غافل شوم.
زور سر پنجه خورشید رخش را نازمکه برون برده ز دست نظرم تار نگاه
هوش مصنوعی: توانایی خورشید در نورافشانی را تحسین میکنم، زیرا دیدم که زیبایی او مرا از دقت و تمرکز خارج کرده است.
غنچه شد دیده واعظ ز ادب پیش رخششوق گو باز کند، این گره از کار نگاه
هوش مصنوعی: چشم واعظ از زیبایی چهره محبوب تا حدی مجذوب شده که انتظار دارد آن محبوب با شوق، این مشکل را حل کرده و نگاهش را به سمت او باز کند.