شمارهٔ ۵۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تبیین اهمیت ارزش‌های حقیقی و روحانی در مقابل مادیات می‌پردازد. او می‌گوید که شاه واقعی کسی است که نیازی به جواهرات و زینت‌های ظاهری ندارد و از برتری بر دیگران خودداری می‌کند. او همچنین به خجلت و شرمندگی تهیدستان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که انسان باید به روح و حقیقت توجه کند و از کثرت و مادیات دوری کند. در نهایت، شاعر این نکته را یادآور می‌شود که برای رسیدن به حقیقت و هدف نهایی، باید قدم در راه درست برداریم و به در دوست تأکید دارد.
نیست او شاه که دارد کمر سیم و زری!اوست شه، کو بر هر سفله نبندد کمری!!
هوش مصنوعی: او شاهی نیست که به ثروت و زیبایی تکیه کند. او حقیقتاً پادشاه است که بر همه افراد بیارزش و پست، خود را نمیفروشد و به آنها وابسته نمیشود.
نیست جز خجلت از احباب تهیدستان رابید را جز عرق بید نباشد ثمری
هوش مصنوعی: تنها چیزی که برای از دوستان بیبضاعت باقی مانده، همین خجالت است و بدون تلاش و کوشش، هیچ دستاوردی نخواهد بود.
مرد امروز بنقش درم و دینار استجانب سکه صورت نکند کس نظری
هوش مصنوعی: امروز مردان فقط به پول و ثروت توجه دارند و به شکل و ظاهر سکهها هیچ کس نگاه نمیکند.
ره بسر منزل وحدت، نبری از کثرتقدمی باخود اگر در ره حق همسفری
هوش مصنوعی: اگر در مسیر جستجوی حقیقت قدم میگذاری، نباید از تنوع و تفاوتها فاصله بگیری؛ چراکه تنها با درک کثرتها میتوانی به وحدت حقیقی دست یابی.
همچو آه سحری تا همه جا ره داریگر بغیر از در حق راه بجایی نبری
هوش مصنوعی: مانند آه سحرگاهی که در همه جا میتواند به حرکت درآید، اگر غیر از درستی و حقیقت به جایی بروی، به هدف نخواهی رسید.
بی‌توکل شده‌ای واعظ، از آن محتاجینبری ره به در دوست، از آن دربه‌دری
هوش مصنوعی: واعظ، تو به خودت تکیه کردهای و از آنچه به خدا وابسته است فاصله گرفتهای، به همین خاطر نمیتوانی به سوی دوست واقعیات راه پیدا کنی و در نتیجه در بیراههای سرگردانی.