شمارهٔ ۶۰۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناپایداری و بی‌سامانی زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌کند که تنها جسم او عریان است. او به قناعت و فایده خرید آبرو با تلاش و عرق‌ریزی اشاره دارد و تاکید می‌کند که در زندگی، نعمت‌های رنگارنگ ارزش ندارند اگر طعمی از نان واقعی نچشیده باشی. همچنین به افراد ثروتمند هشدار می‌دهد که نگذارند خودخواهی آن‌ها را در برابر حقیقت زندگی غافل کند و خودش را به سادگی و قناعت راضی کند.
ندهم تن بجز از عریانیاین سر است و ره بی سامانی
هوش مصنوعی: تن خود را جز از برهنگی نمیدانم و راهی جز بینظمی نمیبینم.
خنک آن کاسب قانع که خریدآبرو با عرق پیشانی
هوش مصنوعی: خوشا به حال آن تاجر راضی که با سختکوشی و عرق‌ریزی، به جای مال، آبروی خود را به دست آورده است.
بازی نعمت الوان نخوریگر بیابی مزه بی نانی
هوش مصنوعی: اگر از نعمت‌های مختلف زندگی بهرهمند نشوی، بهرغم اینکه ممکن است طعم لذتبخشتری را تجربه کنی، اما در نهایت بدون برکت نانی واقعی، هیچ کدام از اینها ارزشی نخواهد داشت.
بگرانقدری خود خواجه منازاین گرانی بتو باد ارزانی
هوش مصنوعی: ای عزیز من، تو با این همه ارزش و خوبی، نگران نباش؛ زیرا برای تو، این دشواریها و مشکلات سبک و آسان خواهد بود.