شمارهٔ ۶۳۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به انسانی می‌پردازد که به خود و دل خود توجهی ندارد و مانند کودکان به دنبال دل یا عشق است. او از این فرد می‌خواهد که از خاک و شرایط انسانی خود برخیزد و به مقام والا دست یابد. شاعر تاکید می‌کند که اگر علم را بدون وابستگی به دنیا و علایق مادّی دنبال کند، به موفقیت خواهد رسید. همچنین به او یادآوری می‌کند که در جستجوی زر و مال دنیا ایمان خود را نبازد و باید آگاه باشد که اطرافش پر از دنیاطلبی و حرص است. در نهایت، او را به جهاد نفس دعوت می‌کند و می‌گوید که باید به خود مسلط شود و در مسیر بندگی حق قدم بردارد.
دیوانه گر نه‌ای، به خود این دل چه داده‌ای؟چون کودکان چرا ز پی دل فتاده‌ای؟!
هوش مصنوعی: اگر دیوانه نیستی، پس چرا این دل را به خود مشغول کردهای؟ مثل کودکان، چرا به دنبال دل خود افتادهای؟
برخاستن ز خاک، گل خاکساری استافتادگی بجوی چرا ایستاده‌ای؟
هوش مصنوعی: برخاستن از زمین نشانه تواضع و فروتنی است. چرا در حالتی از ایستادگی قرار داری در حالی که باید به دنبال فروتنی باشی؟
تحصیل علم ترک علایق، اگر کنیبس باشد از کتاب ترا لوح ساده‌ای
هوش مصنوعی: اگر بخواهی علم را به دست بیاوری، باید از علاقههای غیرمفید و بیفایده دوری کنی. در این صورت، حتی اگر کتابی نداشته باشی، میتوانی به درک و فهمی عمیق دست یابی.
زر می‌نهند بر سر زر، اهل حرص و، توایمان خویش را به سر زر نهاده‌ای!
هوش مصنوعی: افرادی که به دنبال پول و مالاند، همیشه بر بالای طلا و ثروت جمع میشوند، اما تو باید ایمان و اعتقاد خود را برتر از این مادیات قرار دهی!
چسبیده‌اند، بس که به دنیا، ز هر طرفبر جا نمانده یک دل و دست گشاده‌ای
هوش مصنوعی: انسانها به دنیا چسبیده‌اند و به خاطر این وابستگی، از هر سو چیزی برای دل و دستانشان باقی نمانده است.
بر خود سوار تا نشوی در جهاد نفسواعظ به راه بندگی حق پیاده‌ای!
هوش مصنوعی: برای اینکه در مبارزه با نفس به موفقیت برسی، باید بر خود تسلط پیدا کنی وگرنه در مسیر بندگی خدا، به صورت پیاده و بیثمر خواهی بود.