تناجی
واعظ قزوینی

شمارهٔ ۸ - نوروز

باد نوروزی صلا بر خوان عشرت می‌زندیا جهان از دل‌گشایی دم ز جنت می‌زند؟!
سبزه دل را صیقل از زنگ کدورت می‌زندبر رخ جان‌ها هوا آب از طراوت می‌زند!
گستراند تا بساط خرمی در گلستانابر دامن بر کمر از بهر خدمت می‌زند