شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به بیداری و رهایی از خواب و تن پروری است. شاعر از شخص میخواهد که از مستی شراب و تن آسایی دست بردارد و با صدای خروس که صبح را مینوید، از جا برخیزد و به زندگی و شعله هستی خود توجه کند.
تاکی ز شراب خواب مستی، برخیز!از بستر نرم تن پرستی، برخیز!
هوش مصنوعی: به خاطر خوشی و مستی ناشی از شراب، از خواب بیدار شو! از جا برخیز و از تنپروری و راحتطلبی کنار بگذار!
با بانگ بلند، شب خروسان گویند:ننشسته ز پا شعله هستی، برخیز!
هوش مصنوعی: با صدای بلند، خروسها در شب فریاد میزنند که هنوز آتش زندگی از پا نیفتاده، بلند شو!