شمارهٔ ۹۲

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شب می‌خواهد که برخیزد و به عشق جانان پر و بال ببخشد. او به کسانی که به خواب رفته‌اند، به ویژه کسانی که بی‌تفاوتند، انتقاد می‌کند و می‌گوید تا کی باید خواب باشند و مانند ماکیان زندگی کنند. از آن‌ها می‌خواهد که مانند خروس‌ها بیدار شوند و فریاد بزنند.