شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این ابیات به حالت زیان‌آور حرص و طمع اشاره دارند. شاعر به فردی که به دنبال جمع‌آوری ثروت است، هشدار می‌دهد که دلش از این مرض مرده شده و فکرش همواره درگیر در دنیای مادی است. او از عوارض این حرص می‌گوید که مثل دودی دور او را گرفته و آرامش را از او گرفته است.
ای از مرض حرص ترا دل مردهاندیشه زر ز دیده خوابت برده
هوش مصنوعی: ای کسی که به خاطر بیماری طمع، دلت مرده و فکر طلا و ثروت خواب را از چشمانت گرفته است.
نفس تو ز خارخار دنیا شب و روزهر سوی دود، چون سگ سوزن خورده
هوش مصنوعی: وجود تو در میان سختیها و مشکلات زندگی همچون دودی است که همیشه در اطراف وجود دارد و اذیت کننده است، مانند سوزنی که به بدن سگ فرورفته و او را بیتاب کرده است.