شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر گذر زمان و تأثیرات آن بر زندگی و شادی است. شاعر از آمدن پیری و پایان روزهای خوشی سخن می‌گوید و این که حتی اگر طعم شیرینی را بچشد، طعم تلخی هم در پی دارد. در نهایت تأکید می‌کند که دیگر اثری از حیات در بدن نمانده و زمان آن رسیده که از این مرده‌کشی رها شویم. به طور کلی، شعر حس نگرانی و اندوه از زوال جوانی و زندگی را منتقل می‌کند.
آمد پیری و، رفت ایام خوشیدر کام شود زهر، اگر شهد چشی
هوش مصنوعی: پیری به سراغ ما آمد و روزهای خوشی به پایان رسید. اگر برگردیم و شیرینی را بچشیم، ممکن است تلخی را تجربه کنیم.
در تن اثری نمانده دیگر ز حیاتوقت است که وارهیم از این مرده کشی!
هوش مصنوعی: در بدن هیچ نشانهای از زندگی باقی نمانده است. وقت آن رسیده که از این زندگی مرده جدا شویم!