شمارهٔ ۱۹ - تاریخ انجام ساختمان گنبذی
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی پادشاهی به نام سلیمان ثانی است که به عنوان یک شخصیت برجسته و با کرامت معرفی می‌شود. او در برابر مخالفان خود قدرت و عدل را برقرار می‌کند و به مردم امید می‌بخشد. شاعر از او به عنوان چراغی روشن یاد می‌کند و بر حضور الهی در زندگی او تأکید می‌کند. همچنین، از موفقیت‌های او در ایجاد ثبات و امنیت در ملک سخن می‌گوید و بارگاه او را نماد آبادانی و امامت می‌داند.
خور اوج شاهنشهی، سایه حقمحیط کرم، کوه مجد و شهامت
هوش مصنوعی: خور در اوج خود است و نماد سلطنت و بزرگی است. سایه حق بر کرم و مهربانی گسترده شده و به مانند کوه، مجد و شجاعت در آن نمایان است.
«سلیمان ثانی » که روشن چراغیندارد چو او خاندان کرامت
هوش مصنوعی: سلیمان ثانی، که مانند او کسی نیست و از خانوادهای با نیکی و بزرگی برخوردار است، هنوز چراغی روشن ندارد.
ز سرکوب میخ وجود مخالفدهد خیمه عدل و دین را اقامت
هوش مصنوعی: وجود مخالف تحت فشار قرار میگیرد و در این شرایط، عدل و دین جایگاه خود را پیدا میکنند و استحکام مییابند.
به او چشم خلق است روشن الهیز چشم بد خلق دارش سلامت
هوش مصنوعی: به او توجه مردم باعث روشنی و روشنگری است. خداوند او را از چشم زخم بدخواهان محفوظ دارد و سلامتش را تضمین کند.
ز توفیق ایزد چو معمار عزمشبتعمیر این روضه افراخت قامت
هوش مصنوعی: به لطف خداوند، معمار ارادهاش با کمر راست به ساختن و زیبا کردن این باغ مشغول شده است.
ز اتمام این گنبذش شد مهیاپناهی عجب ز آفتاب قیامت
هوش مصنوعی: با پایان این کار، پناهی شگفت از آفتاب روز قیامت فراهم شد.
بتاریخش اندیشه رو داد و گفتم:«شد آباد این بارگاه امامت »
هوش مصنوعی: در زمانی که فکر و اندیشۀ او را به یاد آوردم، گفتم: «این بارگاه امامت اکنون رونق و آبادانی یافته است.»