شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره میکند که اگر در دوران فعلی راستگویی نداشته باشیم، چیز عجیبی نیست. او با مثال آوردن از مسطری که در کنجی قرار دارد، میگوید که در چنین شرایطی قلم (نماد نوشتن و بیان حقیقت) هم گناهی ندارد. به طور کلی، شعر به انتقاد از روزگار و کماعتنایی به حقیقت میپردازد.
گر راست نگوییم در این عهد، عجب نیستمسطر چو بود کنج، چه گناه است قلم را؟!
هوش مصنوعی: اگر ما در این زمان حقیقت را بیان نکنیم، جای تعجبی نیست. چرا که وقتی فضا بخصوص باشد، چه گناهی بر دستنویس (قلم) میتواند باشد؟