شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به آشنایی با درد و رنج‌های زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که غفلت نمی‌تواند خواب آرامی را به ارمغان آورد. او تأکید می‌کند که برای رسیدن به عشق و هدف‌های بزرگ، نباید با اراده‌های سست و ضعیف اقدام کرد، زیرا برای غلبه بر مشکلات و چالش‌ها باید بسان چوبی محکم و استوار بود. به عبارت دیگر، برای رسیدن به موفقیت و عشق واقعی، باید عزم و اراده قوی داشت.
کنی گر آشنای درد جهان غفلت آیین رابه چشمت چون نمک بر زخم سازد خواب شیرین را
هوش مصنوعی: اگر با درد و رنج آشنا شوی، دنیا و غفلت آن برایت مانند نمک بر زخم خواهد بود و خواب شیرین دیگر برایت معنا نخواهد داشت.
ره عشق است، با این عزمهای سست نتواند شدکه بر آتش زدن نبود میسر پای چوبین را
هوش مصنوعی: راه عشق دشوار است و با این عزمهای ضعیف نمیتوان در آن پیش رفت. مانند این است که پاهای چوبی نمیتوانند بر آتش ایستادگی کنند.