شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به احساس دلشکستگی و درد عاطفی اشاره دارد. شاعر به صیادی تشبیه میکند که به خاطر شکار خونین دل مخلوقی را می‌سوزاند، و نشان می‌دهد که دل ناشاد انسان‌ها در مقابل سختی‌ها و دردها نباید بلرزد. مفهوم کلی بیانگر این است که در مواجهه با مشکلات، باید مقاوم و استوار بود.
چون نلرزد بر سر دستش، دل ناشاد ما؟بهله از خون شکاری میکند صیاد ما!
هوش مصنوعی: اگر دلی که در دست اوست نلرزد، دل ما که شاد نیست. آری، صیاد ما از خون شکار خود بهره می‌برد.