شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این بیت نشان‌دهندهٔ عواطف و درد عاشقانه است. شاعر از ناتوانی و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید و به نوعی از رنجی که به خاطر جدایی یا دوری معشوق می‌کشد، اشاره می‌کند. احساساتی مانند ضعف و زاری در این شعر به وضوح نمایان است.
کرده ما را ناتوان از بس غم جانان مابا عصای نی مگر خیزد ز جا افغان ما
هوش مصنوعی: ما را از شدت غم معشوق ناتوان کرده است، انگار که ما با عصای نی می‌خواهیم جای خود را تغییر دهیم و فقط می‌توانیم ناله کنیم.