شمارهٔ ۱۱۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نگرانی و بیقراری خود برای پیدا کردن نان اشاره کرده است. این احساس شدت یافته و باعث شده است که او به حدی بخندد که شکمش به زمین بیفتد. این تصویر نشان‌دهنده‌ی تضاد بین غم گرسنگی و شادی ناشی از خنده است.
گندم ز بیقراری ما از برای نانخندید آنقدر که شکم بر زمین نهاد!
هوش مصنوعی: گندم به خاطر بیقراری ما برای نان، آن‌چنان شاداب شده که چنان سر به زمین گذاشته که انگار به خوشحالی نشسته است!